Vladimir Mayakovsky
 

Mayakovsky'nin doğum tarihi tam olarak bilinmiyor

Sovyet devrimi şairlerinden Vladimir Mayakovsky, 1893 yılında dünyaya gözlerini açtı.

Vladimir Vladimirovic Mayakovski 7 temmuz (aslında tam olarak bilinmiyor) 1893'te Gürcistan'ın Kutais kentine bağlı Bağdadi köyünde doğdu. Babası Vladimir Konstantinovic Mayakovski, Bağdadi Orman Müdürü'ydü.
 
Aile içinde Vladimir Mayakovsky'ye Volodya olarak hitap ediyorlardı. Okuma-yazmayı kendi kendine öğrendi. 1900 sonunda Kutais Lisesi'ne gitmeye başladı. 1905'te Kutais, Bolşevik Partisi'nin yeraltı eylemlerinin merkezlerinden biri oldu.
 
Bu ortamda devrimcilik ve şiirle tanışan Mayakovski'nin edebi yapısı şekillenmeye başladı. 1906'da babasının ölümünden sonra, ailesiyle Moskova'ya göç etti.
 
1906'da Bolşeviklere katılan Vladimir Mayakovski, üç kere tutuklandı. 1911-1914 yılları arasında Moskova Resim ve Heykel Okulu'nda öğrenim gördü.
 
1911'de fütürist harekete katıldı. Fütürist Bildiri'de imzası yer aldı. Burjuva göreneklere meydan okuyan ve sığ kamu beğenisini sarsan edebi ürünler verdi.
 
1915-1917 yılları arasında Lili Brick ile büyük bir aşk yaşadı ve bunun etkisi yıllarca sürdü. Ekim Devrimi'ni çoşkuyla karşıladı ve devrimin başlıca sözcülerinden biri oldu.
 
'Yeni Lef' dergisini (1922-1923) yeniden yaşatmaya çalıştı ('Novy Lef', 1927-1928). Kağıdın yetişmediği, basımevlerinin çalışmadığı, savaşın yıprattığı dönemlerde; halkın gazete ve mizah dergileri yerine kullandığı ROSTA (Rusya Telgraf Ajansı) Pencereleri adlı pankartları hazırladı.
 
1925'te yakın dostu Sergey Yesenin, Leningrad'da İngiltere Oteli'nde intihar etti. Yesenin, son şiiri 'Elveda Dost, Elveda'yı kanıyla yazmıştı. Buna karşılık hemen bir şiir yazdı, fakat zamanın devrimcilerinden büyük tepki gördü.
 
Bu olaydan tam beş yıl sonra, 1930'da, Lili Brick'i ve ailesini Sovyet Sosyalist Cumhuriyetleri Birliği hükümetine emanet ettiğini belirten bir mektup bırakarak intihar etti.
 
'Pantolonlu Bulut' (Giriş)
 
Pelteleşmiş beyninizde
kirden parlayan bir kanepede yan gelip yatan semiz bir uşak gibi
hayal kuran düşüncenizi,
kanlı bir yürek parçasıyla tedirgin edeceğim,
dalga geçeceğim, geberesiye küstah ve zehir dilli.
 
Tek bir ak saç yok ruhumda,
yaşlılığın çıtkırıldımlığı yok onda!
Dünyayı bozguna uğratarak sesimin gücüyle
yürüyorum - yakışıklı,
yirmiiki yaşında.
 
Çıtkırıldımlar!
Kemana yatırırsınız aşkı siz.
Kabalar, onu trampete yükler.
Fakat, tersyüz edebilir misiniz, kendinizi benim gibi,
Öyle ki, dudaklar kalsın ortada, salt dudaklar!
 
Çık da gel konuk odasından,
gel de bir adam tanı,
kibirli, patiskadan ve melek soylu memur karısı.
 
Sen ki dudaklar çevirirsin aynı kayıtsızlıkla,
bir aşçı kadın nasıl çevirirse yemek kitabının sayfalarını.
 
İster misiniz,
ten kudurtsun beni,
- ve gök gibi, renk değiştirerek ansızın -
ister misiniz,
öylesine yumuşayayım, sevecen olayım ki öylesine
hani, erkek değil de, pantolonlu bir bulut desinler bu!
 
İnanmıyorum çiçekli Nice diye bir yerin var olduğuna!
Benimle göklere çıkarılacaktır yeniden
hastane gibi bayatlamış erkekler,
ve atasözleri gibi yıpranmış kadınlar da...
 
Son Mektup
 
(Cesedinin yanında bulunmuştur)
 
Hepinize!..
İşte ölüyorum. Kimseyi suçlamayın bundan ötürü.
Hele dedikodudan, unutmayın ki, merhum nefret ederdi.
Anacığım, kardeşlerim, yoldaşlarım! Bağışlayın beni.
İş değil bu, biliyorum (kimseye de öğütlemem), ama benim için başka bir çıkar yol kalmamıştı.
Lili, beni sev.
Hükümet Yoldaş!
Ailem Lili Brik, anam, kız kardeşlerim ve Veronika Vitoldovna Polonkaya' dan ibarettir.
Yaşamlarını sağlarsan, ne mutlu bana...
Bitmemiş şiirleri Brik'lere verin, ne lazımsa onlar yapar.
"Bir varmış bir yokmuş" derler hani:
Aşkın küçük sandalı hayat ırmağının akıntısına kafa tutabilir mi!
Dayanamayıp parçalandı işte sonunda...
Acıları, mutsuzlukları, karşılıklı haksızlıkları, hatırlamaya bile değmez:
Ödeşmiş durumdayız kahpe felekle.
Ve sizler mutlu olun yeter.