Savcı Zekeriya Öz’ü kutlamak gerekiyor; 13 aydır sürdürdüğü Ergenekon soruşturmasını “Agarta” efsanesiyle bir Indiana Jones serüvenine dönüştürmeyi başardı! “Ergenekon Terör Örgütü” adını 600 yıllık bir efsaneden alıyormuş. Atlantis battıktan sonra kurulan “yeraltı” uygarlığının Tibet ve Hint tapınaklarındaki sembolü “gamalı haç”ın Hitler tarafından kullanılması gibi, Ergenekoncular da “Agarta”yı gizli örgütlenme modeli olarak almışlar!

Mehmet Yılmaz Hürriyet’te, Yalvaç Ural sayesinde “kendi ismine kavuşan”  Martin Mystere adlı çizgi roman kahramanının Agartalı olduğunu hatırlatıyordu:
Arkeoloji, antropoloji, sanat tarihi, sibernetik alanlarında uzman, yok olmuş uygarlıkların peşinde koşan çılgın profesör. Indiana Jones filmi izler gibiyiz.

Rahipler, tarikatlar derken, Tapınak Şövalyeleri’ne de sıra gelecek anlaşılan!

Acaba “kapalı kapılar ardında” başka pazarlıklar mı dönüyor?

Ergenekon soruşturması emekli orgenerallerin tutuklanmasıyla zirveye çıkmışken, önce Özden Örnek’e ait olduğu öne sürülen “darbe günlükleri” iddianameden koparıldı. 2003-2004 yıllarındaki “darbe tertipleri”nin askeri mi, sivil yargının mı konusu olacağı hâlâ meçhul.

Dava başlamadan, modüller birbirinden ayrılıyor.

Hrant Dink suikastının Ergenekon’la hiç ilişkilendirilmemiş olması tuhaf değil mi? Orhan Pamuk’a suikast iddiası nerede? Danıştay saldırısından daha büyük bir “kaos”un perdesi, 2007 yılındaki cumhurbaşkanlığı seçimleri öncesinde Dink suikastıyla açılmadı mı? Ergenekon sanıklarının buluşma noktası mahkeme önlerindeki 301 gösterileri değil miydi? Linç atmosferi yaratılmamış olsa Trabzon emniyeti ve jandarma istihbaratının “kadrolu” elemanlarının cinayet işlemesi mümkün olur muydu?

Taraf’ta dün Yasemin Çongar, baştan beri Ergenekon operasyonunda yer almış bir istihbaratçıyla konuşmasını aktarırken, “Hrant Dink cinayetinin Ergenekon soruşturması kapsamında çözülemeyeceğini” açıkça söylediğini yazıyor. Operasyon iki yıl önce başlatılsaymış, Hrant belki sağ olacakmış!

Savcılar, Dink suikastını bırakıp Eşref Bitlis’in düşen uçağını, Sabancı suikastını, Gazi olaylarını aydınlatmaya çalışıyorlar.

Eğer Türkiye’de darbe ortamı yaratılmak istendiyse bunun miladı 2003-2004 sonrasıdır.

İşi sulandıracak bir başka iyi niyetli bakış açısı da, “Darbeye teşebbüs edenlerden önce son darbeci Evren’i ve 12 Eylülcüleri yargılayalım” önerisidir. Bu iyi niyetli istem, Tansu Çiller’in mal varlığı araştırmasını tüm siyasi liderlere yayan girişimi çağrıştırıyor.

Ergenekon soruşturması 600 yıllık “Agarta” efsanesine dayandığına göre, AKP davasının sonucuyla ilgili tahminleri yeniden gözden geçirebiliriz!