21 Şubat, 2005 CNNTürk

Engelliler yetersiz bulsalar bile, hiç olmazsa acil sorunlarını çözecek yasalarına bir an önce kavuşmayı bekliyor.

Yaklaşık 400 sivil toplum örgütü engelliler sorununu sürekli gündemde tutmaya çalışıyor. Bu sivil girişimler kendi yağlarında kavrularak, kimi zaman da yerel yönetimlerden destek alarak devletin yapamadığını yapıyor, mucizeler yaratıyor.

İşte güzel bir örnek: Özge.

Bir yıl öncesine kadar ‘hiç yürüyemeyecek’ denilen Özge’yi bugün kimse tutamıyor. Bir yaşındayken havale geçiren ve başını tutmakta bile zorlanan Özge, artık koşuyor...

Özge’nin annesi, bunun ‘mucize gibi birşey’ olduğunu söylüyor.

İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin tophanedeki Özürlüler Merkezi’nde neredeyse hergün böyle mucizeler yaşanıyor.

Ümitler yok olmuşken, yürümeye başladı

Rehabilitasyon ünitesinde tedavi gören Funda da, kısa bir süre öncesine kadar emekleyemiyordu bile. Funda’nın ailesi de, “herhangi bir tedaviye gerek yok, paranız varsa harcamayın, paranız yoksa da kendinizi üzmeyin, buna yapabileceğiniz tek şey annelik, babalık” gibi sözlerden sonda umutsuzluğa kapılmış.

Ancak Funda, iki-üç hafta içinde tedaviye cevap vermiş. Şimdi o en çok yüzmeyi seviyor.

Doktor bile 'mucize' diyor

Sevda da, bir yıl içinde yaşadığı değişimi gururla anlatıyor: “Top atıyorum, kalkıyorum çay içiyorum, oturuyorum...” Sevda’nın kendilerine geldiğinde ellerinin ve ayaklarının kaskatı olduğunu anlatan doktoru da, bu durumun bir ‘mucize’ olduğunu söylüyor.

Sevda’nın ilaçla değil, egzersizle tedavi edildiğini anlatan doktoru, “canlı hücreler o ölen hücrenin görevini öğrenmek zorunda. Siz devamlı tekrarlarla ,egzersizlerle canlı hücrelere ölen hücrenin görevini öğretiyorsunuz. Bu da günde üç dört saat çalışmakla olur” diyor.

İstanbul Bakırköy'deki Türkiye Omurilik Felçlileri Derneği'nin atölyesi de fiziksel engellilere üç aylık eğitimden sonra iş imkanı sağlıyor. Burada iş imkanı bulan engellilerden biri yaşadığı mutluluğu şu sözlerle anlatıyor: “Utanıyordum açıkçası. Kimsenin yüzüne bakamıyordum. Büyük bir hata yapmışım gibi... Sonra burayla tanıştım. Zaman içinde bu utancım kalktı. Konuşabildiğim insanlar var, sorunlarımı paylaşabiliyorum. Kendimle barıştım.”

Ancak yüzbinlerce engelli, Özge ve Sevda kadar şanslı değil... Bu nedenle tüm umutlar Meclis’e bir türlü getirilemeyen Engelliler Yasası’na bağlandı. Engelliler yetersiz bulsalar bile, hiç olmazsa acil sorunlarını çözecek yasalarına bir an önce kavuşmayı bekliyor.